ادامه ی شعر طنز محکمة الهی  

                                          محكمة الهي

از يه طرف كلّي كشيش آوُردَن                                     كشونْ كشونْ همّه رو پيش آوُردن

گفتم اينارو كه قطار كردن                                         بيچاره ها مَگه چيكار كردن؟

مآموره گُف ميگم بِهِت من اَلآن                                 مُفْسِد في الرض كه ميگن همين هان

گُف:اينا بِهِش فُروشي كردن                                        بي پدرا خُدا رو جوشي كردن

ب ِنام ديـن حِسابي خوردن اينها                                     كُفر خدارو در اُوُردَن اينها

بَد جوري ژانْداركو اينا چِزوندَن                                    زنده توي آتيش اونو سوزوندن

روي زمين خدايي پيشه كردن                                       خونِ گاليلرو تو شيشه كردن

اگر بِهِش بگي كُلاتو صاف كُن                                      بِهِت ميگه بِشين و اِعْتراف كُن

هميشه در حال نظاره بودن                                           شما بِگو اينا چي كاره بودَن ؟

خَيّام اومَد يه بُطري اَم تو دستش                                    رفتُ يه گوشه اي گُرُفت نِشَسْتِـش

حاجي بُلَن شُد با صداي مُحْكم                                        گـُف اين آقا بايَـد بره جهـنَّــــم

خدا بِهِش گُف تو دِخالَت نَكن                                         به اهلِ مَعْرِفَت جسارت نكن

بگو چرا به خون اين حلاكي ؟                                    اين كه نه مُدّعي دارِ و نه شاكي ؟

نه گرد و خاك كرده و نه هياهو                                       نه عربده كشيده و نه چاغو ؟

نه مال اين ، نه مال اونو بُرده                                         فقط عرق خريده رفته خُورده

آدم خوبي ِ حواش ُ داشتم                                             اينجا خودم براش شَراب گُذاشتم

يهو شنيدم ايست خبر دار دادن                                      نشسته ها بُلَن شُدن وايـــْسادَن

حضرت اسرافيل از اون وَر اومَد                             رَف روي چارپايه وُ چندتا صور زد

مونده بودم كه اين چيه خُدايا ؟                                       تومَحْشر اين كارا چيه خداي

فِك مي كنيد داخل اون تخت كي بود ؟                       الان ميگم ،يه لحظه ،اِسمِش چي بود؟

اون كه تو دنيا مثل توپ صدا كرد                                همون كه اين لامپارو اختراع كرد

همون كه كاراش عالي بود اون ديگه                               بگيد بابا توماس اِديسون ديگه

خدا بهش گف ديگه پايين نيا                                         يه راست برو بِهِش پيش انبيا

وقت و تلف نكن توماس زود برو                                   به هر وسيله اي اگر بود برو

از روي پل نري يه وقت ميُفتي                                      ميگم هوايي ببرند و مُفْتي

باز حاجي ساكت نتونـِسْ بشينه                                      گـُف :كه مفهوم عدالت همينه ؟

آخه اديسون كه مُسلمون نبود ؟                                      اين بابا اهل دين و ايمون نبود

نه روضه رفته بود نه پاي مِنْبر                                    نه شِمر مي دونِسْ كي وُ نه خَنجر

يه ركعتم نمـــاز شب نخونده                                  با سيم ميماش شب رو به صُب رِسونده

حرفاي يارو كه به اينجا رسيد                                       خدا يه آهي از تهِ دل كشيد

حضرت حق خودش رو جا به جا كرد                             يه كم به اين حاجي نيگا نيگا كرد

از اون نگاه هاي عاقل اندر                                           (سفيه)شو بايد بيــارم اين ور

با اينكه خيلي خيلي خسته هم بود                                   خطاب به بنده هاش دوباره فرمود

شما عجب كله خرايي هستيد                                           بابا عجب چجونورايي هستيد

شمراگر بود آدلف هيتلر اَم بود                                         خنجر اگر بود رُولورم بود

حيفه كه آدم خودشو پير كنه                                           و سوزنش فقط يه جا گير كنه

ميگيد توماس من مسلمون نبود                                       اهل نماز و دين و ايمون نبود ؟

اولاً از كجا ميگيد اين حرفو؟                                          در بياريد كلّـه ي زير برفو

اون منو بهتر از شما شِناخته                                           دليلـِشـَم اين چيزايي كه ساخته

دُرسته گفته اَم عبادت كنيد                                             نگفته ام به خلق خدمت كنيد ؟

توماس نه بُمب ساخته نه جنگ كرده                                  دُنـيارو هم كُـلّي قشنگ كرده

من يه چراغ كه بيشتر نداشتم                                          اونو تو آسمونا كار گذاشتم

توماس تو هر اتاق چراغ روشن كرد                               نميدونيد چقدر كمك به من كرد !

تو دنيا هيشْكي بي چراغ نمونده                                        يا اَگَـر اَمْ بوده توباغ نـبـوده

خدا براي حاجي آتش افروخـت                                  دروغ چرا يه كم دلم براشْ سوخت

طِفـْلي تو باوَرِش چه قصرا ساخته                                   امّا به اينجا كه رسيده باخته

يكي مياد يه هاله اي باهاشه                                           چـِقـدْ بهش مياد فـِرشـته باشه

اومد رسيد و دَسْ گذاشْ رو دوشم                                    دهانشو آوُرد كنار گوشـَم

گـُف:تو كه كلّت پُرِ قورمه سبزيست                                وقتي نمي فهمي،بپرسي بد نيست

اونكه كه نشسته يك مقام والاست                                     مترجمه،رفيق حق تعالي ست

خودِ خدا نيست نماينده شه                                               مورد اعتماد شه،بنده شه

خداي لََََََـَم يَلـدْ كه ديدني نيست                                       صداش با اين گوشا شنيدني نيست

شما زَمينيا هَمَش همينيد                                                 اونورِ ميزي رو خدا مي بينيد

همينجوري ميخواس بُلَن شه نَم نَم                                      گُف:كه پاشو بايد بري جهنّم

وقتي ديدم منم گرفتار شدم                                              داد كشيدم يك دفعه بيدار شدم

دوستان اين شعر صرفاً جنبه ي طنز دارد و كمال ادب و احترام را نسبت به

احساسات پاك انساني و مذهبي شما عزيزان قائل مي باشد،امّا هدف بنده

 از درج چنين مواردي يادآوري و جلوگيري از بروز برخي سو استفاده هاي

صورت گرفته از اين احساسات پاك است.

   مذهب پس از مرگ به هيچ كار نخواهد آمد ، اگر

پيش از مرگ به كار نيايد .(دكترعلي شريعتي)

اینجا شهر تهران است 

---------------------

تگرگ بهاری کلامت //

 سقف خاطر گرد گرفته ام را کوبید //

 و نور از روزن گشوده بر ذهن تیره ام  تابید //

 یادت در طاقچه ی غبارآلود خاطرم هویدا شد //

 بهین باران واژه های پاکت چشم  ذهنم را شست //

 گرد از یادت می گیرم و می بینم //

 تو هنوز در کشاکش راه بهشت //

 بذر آزادی می کاری //

 بی هیچ کینه ای از یاران پار و پیرار ز ره گشته .//

 من اما اینجا در کنار یاد یاران //

 خاطراتی سخت زخمی به جان دارم //

 خاطراتی چاک چاک و غرقه در خون.//

 اینجا هنوز ظهر عاشوراست //

 یک نفر اینجا حسین را یک لحظه حتی در خواب هم نمی بیند //

یک نفر از راه راستینش حرفی نمی گوید //

 اینجا سربازان شیطان آزاد می گردند //

 ویاران حسین زیر سقف تیره ی شب ها می میرند //

 کسی از موسی نمی گوید.//

 کسی از اشرف نمی داند.//

 اینجا تمام هستی مردی  به نامردی به تاراج خون رفته است //

 تمام هستی مردی که آزادی  در دشت دستانش //

سرخ و سپید و سبز می خندید.//

 اینجا اسیران را //

 آن پر در زنجیر یاران را //

 بردار توحش برکشیدند و کسی یک آخ کوچک هم بر زبان ناورد.//

 اینجا در عصر اینترنت //

 پول خون ملتی غافل //

 خرج بازیافت دایناسور های مرده ی تاریخ می گردد.//

 اینجا کسی مارا نمی بیند  کسی مارا نمی فهمد.//

کسی آواز درد مارا هم نمی خواند//

 دردی که در قلب تمام خلق //

 غده ی چرکین می کارد.//

 اینجا همیشه سایه ای در پشت گوش ات //

 در کمین است و هیولاوار//

 تمام هستی ات را سخت می کاود//

 مبادا حرفی از جنس حسین گویی//

 مبادا رنگی از خون حسین بر سر در این زندگی پاشی.//

 اینجا لاله هم رنگ شبق دارد//

 سیاهی از در و دیوار می بارد.//

 اینجا آرزوهای بزرگ آدمی حبس است.//

 اینجا هرچه دارد رنگ و بوی آدمی حبس است.//

 تا بخواهی دردو چرک و بیماری//

  تا بخواهی خفتگانی مرده در ظاهر به بیداری//

 تابخواهی مترسک های پوشالی//

 تا بخواهی حاکمانی دیو گونه در کهنسالی//

 اینجا رشته ی نیرنگ پولادیست //

 سیره ی قدرتمدارانش جلادیست//

 اینجا دشت سرخ عاشقی در گیر بی آبی ست//

 نام تمام کوچه ها حتی قلابی ست //

 اینجا اوین اش بوی چرک و بوی خون دارد//

 دربندش هزاران نقشه ی مکر و جنون دارد//

  اینجا آسمان را دود هراران فتنه پوشانده است.//

 اینجا بهارش زیر برف سرد بی مهری درمانده است.//

 این جا انجمن هرگز نمی یابی.//

 جمع مردمان پاک و یکرنک و مصفا را نمی یابی.//

 هرچه هست جمع شاگردان شیطان است.//

 اجتماع های و هوی جمع دیوان است.//

 اینجا پیرمردانش  هوسرانان ننگین عصر جهل تاریخ اند.//

 جوانانش گرفتار نقشه های شوم آنانند.//

 اینجا نور امید بردلها نمی تابد.//

 مرغ شب هم در شباهنگام همزادی نمی یابد.//

 اینجا برکه ها آرامش قبل از طوفانند.//

 نگهبان تمام برکه ها سوسمارانند.//

 چشم خسته ات اینجا آب پاک وساز و آوازی نمی بیند.//

 گوش هایت به جز صوت نفیر مار و افعی و هیولاها //

 صدایی را نمی نوشد.//

اینجا چشمه هارا سمی کرده اند.//

 پیچ و تاب دره هارا مین گذاری کرده اند.//

 این جا جان آدمی ارزان ترین کالاست، باور کن//

 برسر هر چارراهی  می پرسند قلوه ی انسان سیخی چند ؟//

 اینجا نرخ جاسوسی ملایان فقط بالاست باور کن.//

 اینجا صحبت از شعر و شور وآزادی مذموم است.//

 اینجا شیره ی اندیشه ی انسان مسموم است.//

 من اینجا مانده ام تنها و می گریم.//

 باران تلخ چشمانم//

 روی وازه های روشنت را سخت می شویند.//

 ودستانم عطر گل های کلامت را می جویند.//

 تو اما نکته پرداز وضع بی سامان ما باش حتی به تنهایی//

 صدایت عاقبت//

 روزی چو خورشید فروزان پخش می گردد.//

به بهانه سفر احمدی نژاد به زنجان-  محمد. س. افشار

اویرنجی www.oyrenci.com

هر از گاهی خبری از سفر یک مقام بلند پایه به مناطق ترک نشین در ایران به گوش می رسد  

 در سفر آقای احمدی نژاد به زنجان  پارچه نوشته ای با این نوشته ها  نصب شده بود ‍(زنجانلیلار

 قان وئرر  اینقیلابا جان وئرر که جای جان و قان را هم بعضی مواقع جابحا هم می کنند) و در

 خبری که از سفر وی به زنجان مخابره شد این پارچه نوشته هم به وضوح دیده می شد.

در اینجا ما میخواهیم به این موضوع بپردازیم که آیا یک فرد هویت طلب باید در مراسم استقبال

 از اینها شرکت کند یا در خانه بماند و شرکت نکند  که به فوائد شرکت در این مراسم میپردازیم .

درست است که فرزندان زیادی از ملت ترک ساکن در ایران در زندانهای رژیم به سر می برند

و عده زیادی هم طعم آن را چشیده اند ولی هدف همه رسیدن به خواسته های به حق ملت ما ست

که اگر زبان ترکی در ایران آموزش داده شود و یک کانال تلویزیونی برای ترکهای داخل ایران

ایجاد شود  یکی از خواسته های اصلی ملت ترک تامین می شود و با دلگرمی می توان سایر

خواسته ها را پیگیری کرد .

در این مراسم ها جمعیت زیادی در استقبال این افراد شرکت میکنند که ما به بسیجی بودن یا

حکومتی بودن بیشتر آنها کاری نداریم ولی عده زیادی از مردم هم هستند که شرکت می کنند و

این را خود به عینه دیده ام خبر این سفر ها با پوشش وسیع تهیه و از کانالهای مختلف تلویزیون

داخلی و خارجی  پخش می گردد و حکومت بارها و بارها روی آن مانور می دهد.  اگر فعالین

 در حرکت ملی و جنبش هویت طلبی به صورت سازمان یافته  در این مراسم باشند  و موقع

استقبال همه دستهایشان را به صورت علامت بزقورد بالا ببرند. اولین شخصی که می بیند همان

 مقام بلند پایه است که خواه رهبر باشد و یا ریس جمهور و تشویق مردم به این علامت که نشان

از هویت طلبی است و جاگیر کردن این علامت در ذهن مردم و عمومی کردن آن دربین مردم که

 نشان واحدی از قدرت ملت ترک است و حتی می تواند بهتر از بیرق و چیزهای دیگر عمل کند.

نوشتن شعارهایی ملایم تر بر روی پارچه مبنی بر رعایت کردن اصول قانون اساسی که مبنی

برآموزش به زبان مادری است. و همچنین داشتن یک کانال تلویزیونی ترکی. شعارهای ملایم تر

به این دلیل است که اهالی امنیتی و اطلاعاتی مدرکی و دلیلی برای برخورد نداشته باشند و بهانه

ای به دست آنها ندهیم.

 که این پرچم ها و نوشته ها  و علامت بزقورد ناخواسته توسط تلویزیون  و کانالهای ایران به

سراسر دنیا مخابره می شود و باعث دلگرمی دیگر هویت طلبان در اقصی نقاط کشور و جهان

می گردد. در حالی که نیروهای امنیت و اطلاعات نمی توانند کسی را به این بهانه در مراسم

استقبال از رهبر یا ریس جمهور دستگیر کنند و اگر چنین امری صورت بگیرد به صورت وسیع

 در دنیا انعکاس می یابد.

دستاورد دیگر این حرکت رساندن خواسته عمومی همه ترکها ی ایران مبنی بر آموزش به زبان

مادری به گوش شخصیت های درجه اول مملکت آن هم بدون واسطه است که خود مقام با چشم

خود اینها راببیند.

دیگر فوائد این حرکت آشنا شدن عموم مردم علی الخصوص قشر بسیجی و طرفدار نظام با

خواسته های به حق هویت طلبی مردم و ثابت شدن این مطلب که رسمی شدن زبان ترکی هیچ

ضرری برای نظام  و کشورندارد. که احتمال همراه شدن آنها با حرکت ملی بسیار است به هر

حال  تحصیل و آموزش به زبان مادری می تواند خواسته همان فرد طرفدار نظام هم باشد و این

فرد میتواند در کنار ما باشد نه در روبروی ما خنثی شدن شیطنت های پان آریایی های خارج

نشین و طرفداران داخلی آنها که در مورد هویت طلبی ترکها تنگ نظری بیش از حدی دارند و 

اتهام تجزیه طلبی و جدایی خواهی  بیشتر تفکرات آنهاست که به سران نظام هم سرایت کرده

است.

بی اثر شدن برچسب های ناروا و تهمت هایی که به جنبش هویت طلبی مبنی بر تجزیه طلب

بودن و دست داشتن بیگانگان در حرکت ملی آذربایجان وارد می شود است و احتمال خارج شدن

 پرونده حرکت هویت طلبی از حالت امنیتی به یک پرونده فرهنگی می باشد.

مهمتر از همه آشنایی توده مردم و عوام با این خواسته ها همه گیر شدن خواسته آموزش به زبان

 ترکی در تمام مناطق ترک نشین ایران حتی در جنوب و مرکز است.